4 Mayıs 2013 Cumartesi

04.04.13

Şuraya yüz tane şey yazdım.Sinirlendikçe yazdım.Saçma sapan her şeye sinirlendim.Üzülmüyo gibi görünmeye bile çalışmadım.Şunu yaptı bunu yaptı,ona bunu yaptım  dedim.Saydım döktüm.
Şu an tüm bu hissettiklerimle alay etmekten öteye geçemiyorum.Geçmeyen tek acı birinin hayata gözlerini kapatması çünkü.Kendi dandik sorunlarımı çok önemseyip düşündüm.Olsun ya diyemedim.Kendimi önemseyip üzülürken,yine kendimi önemseyip bırak diyemedim işte.
Beni gerçekten seven insanlara göstermediğim bu özeni,saçma durumlara gösterdim.
Birinin,sevdiğim birinin,boşluğunu daha önce görmemiştim çünkü ben.Boşver diyemeyeceğim durumlar bu kadar yakınımda değildi.Ailemden birini,ailemden saydığım birinin bıraktığı boşlukla nasıl başa çıkarım düşünmedim hiç.Göçüp giderse,ertelediklerim yara açar mı demedim.Desem de sözde kaldı hep.Kafamı oyalayacak,yetiştirdiğim güzel problemlerim vardı çünkü.İyi insanlar için oturup şükrettiğimi hatırlamıyorum bile.Oturup bunun  için hiç düşünmedim.Bunun için bir yazı yazmadım kendime.Büyüttüğüm,sıkıldığım tüm kötü durumların içine düştüğümde bir an durup  aslında ben iyiyim ya,şanslıyım diyemedim.Her şeyim var,ailem var,sevdiğim insanlar var demedim.Oturup kendimi üzmeyi tercih ettim.Düşünüyorum şimdi, gerçekten üzülmedim hiç ben.Şimdi ne yaparım dediğim bir durum olmadı.Çaresizlik ne görmemiştim hiç.Birinin gözlerinde sesinde çaresizliği bu denli hissetmemiştim.Elimin kolumun bağlı olmasını bırak,elimin kolumun kalkmadığı bir üzüntü yaşamadım ki.Bir saat içinde birinin hayatı nasıl başına yıkılır gördüm mü? Telefonun ucunda iyi mi? diye ağlayan ben oldum mu hiç.
Nerdeydim ben? Kendimi rahatlatamayacağım bir durumun içinde, kilometrelerin geçmesini bekledim mi?
Son bir kez görememenin acısını yaşadım mı da,utanmadan üzülüyorum dedim.
Üzüntünün dibi nerdeydi?
sorguladım mı hiç?
Gerçekten üzülmem gerekenler nelerdi hiç bildim mi?Yanımda olması gereken,hep gördüğüm bildiğim beni koruyan insanı kaybettim mi?Her saat başı başka bir şehirden telefonlar açtım mı?Yalan olduğunu bile bile rahatlamaya çalıştım mı ben? Aklımda aynı soruyla saatlerin geçmesini,varmayı bekledim mi? Korku neymiş gördüm mü ki?

O elinizdeki saçma ruh hallerini ciddiye aldığınızı kendimden iyi biliyorum.Bu yazıyı yazmış olmakda hiçbir şeyi değiştirmiyo.Aynı insan olmaya devam ediyoruz.

sadece uzaktaysanız arayın,yanınızdaysa da sarılın.Başka haber yok

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder