17 Şubat 2014 Pazartesi

ben çok narin yetiştirildim

sabah kahvaltı yaparken aklıma geldi.Daha doğrusu dur bir mesaj atayım derken,mesajlaştığım kişiyi düşünüş biçimimi düşündüm.Düşünselliğin yarattığı bu değişik duygu doyumlarının bende yarattığı buhranlar.... okuma okuma şaka..
Yani şöyle; sıkça konuştuğum insanlar aklıma düşünce,bir mesaj atayım ne yapıyor dediğimde onların hep bir halinin gözümde canlandığını farkettim.
Sizde de oluyor mu bilmiyorum.Mesela tutkuyla mesajlaşırken bana bilgisayarın yanında cevap atıyo sanki,aybike masada oturmuş ve müzik açmış oluyo,irem koltukta bacaklarını duvara yaslamış yatıyo,bilge görmüyo zaten mesaj falan,bengü ders çalışıyo ,mete metroyla bir yere gidiyo,alper yatakta uzanmış uyukluyo,rümiş ders çalışıyor falan filan.Daha çok tabi de bu kadarını net hatırlıyorum.Yani ben size 'napıyorsun?' yazmadan önce sizin için bunları düşünüyorum.
Böyle bir şey olduğunu fark eden var mıdır bilmiyorum ama acaba sizin aklınıza geldiğimde ben ne yapıyorumdur?.Lütfen beni fularlı kitap okurken,sağ serçe parmağımı kaldırmış şekilde, sütlü çayımı içerken hayal edin.
Bu resmetme olayı için de aklıma bir şey geldi.Annem ben ortaokuldayken gelip bana ailemizin resmini çizsene demişti.Psikolojik bir olayı olduğunu anlamıştım bu işin.O zamanlarda evde sürekli ders çalışma muhabbeti var.Sıkılmışım.Bunu kullanmam gerektiğini düşünüp, kendimi çalışma masasına oturmuş şekilde ders çalışıyorken çizip, etrafımı siyah boyayla boyadım.Çok mutsuzum yani anladınız mı? Sanki bana 'aman benim yavrum üzülüyor, ders çalışma sen' diyecekler.Babamı televizyon izlerken çizip,annemi de kapıdan yeni içeri giriyormuş gibi çizdim.Kardeşimi hatırlamıyorum.
Gittim verdim anneme kağıdı.'Beni evin biraz dışında çizmişsin' deyip bir takım tahliller yaptı.Ben o niyetle çizmedim falan dedim ama ne çare.İstiyordum ki simsiyah çerçeve içindeki acılı Meltem'in psikolojisi yorumlansın,ders çalışmasın.Bende kırılgan ve psikolojisi hemen bozulan bir çocuk gibi rahat olayım.Zaten bizim evde bence psikolojinin bozuk olması gibi bir seçenek yok.Annem ve babam oturup mutsuzluğumun saçmalığı üzerine öyle yorumlar yaparlar ki,yüzümün düştüğü o ana lanet ederim ve gülümserim.... acılı acılı....

Neyse,kısaca uyanıklık beni bitiren şey oldu yani.Bunu kimse yemedi.Ben yine ygs ye hazırlanmaya devam ettim.Bu aileler ruhumuzdaki dalgalanmaları hiç anlamıyo be...

6 Şubat 2014 Perşembe

YAŞAMAK NE GÜZEL?

(Keşke diye başlamak çok klişeymiş ama içten keşke dediğimden öyle düşünmezsiniz siz.Belki düşünmemiştiniz,şimdi ben düşündürdüm.)

Keşke hiçbir şeyin farkında olmasaydık değil mi sayın okur?

Çevremizde ,bir adım uzağımızda olan tüm bu eşitsizliği görmeseydik.Görüp bir şey yapamamanın yada yapmamanın huzursuzluğuna sahip olmasaydık.

Bir takım adamların, sadece bir kere sahip olduğum hayatım üstüne söz söyleme yetkileri olmasaydı keşke , yada en güzeli keşke ben bu adamların ettiği her kelimeye, ağzımın suyunu akıta akıta, 'adam çok haklı ya...' diyebilseydim de,cinsiyetimin sürekli yasaklarla yola sokulması gereken bir şey olduğuna inansaydım .İkinci söylediğim daha güzel.O zaman gemim yürürdü hem.Sırf güçlü olduğum için,fazla olduğum için benden olmayanı dışlardım.Kolayca.Kendimi haklı görerek,hemde herkesin beni haklı gördüğünü bilerek.

Gerçekten özgür müyüz? bizim özgürlüğümüzün bittiği yer sizinkinin başladığı sınır mı? O zaman yediğimiz hakaretler ve koyulan yasaklar hangi sınırda ölçemiyorum.Ölçen yamacıma gelsin,biraz konuşuruz.

Bir sürü haber akıyor ordan burdan,bir sürü şey görüyoruz.İnanın çok dönen o haberlerin ne olduğuna oturup bakmıyorum bile.Artık bakmıyorum.Umursamazlık bıkmışlık ve en çok da sanırım hak ettiğimiz buydu diye düşünüyorum.
Bu yazıyı koyup koymamayı düşünmek bile saçmalığın ta kendisi aslında.

Geçen zaman içinde değer verdiğiniz o şeylerden soğudum.Bazı manevi şeyler öyle güzel kullanıldı öyle güzel sizi bir araya getirdi ki, bir araya gelişinizi, uçlarda ve ikiye bölünmüş insanlar olarak kutladık.
Her neyse;
Tüm bunların yanında sadece sizden olmayanlara geldiğini sandığınız o baskı gelip sizi de vurduğunda; büyük bir hızla ayrışmanızı ve düşman olmanızı,'birbirlerinden bulsunlar' sözleriyle taçlandırdım,iyi yapmış mıyım?