aniden gelen bir telefonla,yola çıkmaya hazırlanıyorsun.vaad edilen güzel bir yer yok.sadece kafa dinleyip kitap okuyacaksın belki o kadar.aradığın zaten fazlası değil.ve fazlası olmamalı.beklenti sadece mutsuzluğu artırır.
ben sana eline kitabını al çık derim,ama dinlemezsin işte.valiz hazırlamaya çalışırsın.yağmura karşı şemsiye güneşe karşı gözlük.oysa beklemesen hiçbir şey,çıkmaya çalışırken kapıyı bulamadığında sızlanmazsın.ki gidilmeyen bir yerin valizini boşaltmayı kimse sevmez.gitmeyi sevmesen yanında kalırım, çok kötü resimler yaparsın,yetenek yok işte der susarız.kimseye bir yararı olmayan şeylerde düşünürüz eğer istersen.
ortaklıklar,farklılıklar,tamamlananlar ve tamamlanacaklar umrunda olmaz.valizi parçalar,giysileri yırtar ve ucuz sözcükleri unuturuz.tek başına kalırsın.tek başına kalman için uğraşırım.ben sadece seni düşünürüm.sen bensin bende senim.yolculuk yazılarının arkasına saklanmana izin vermem.duvarlara yazdırırım boşa çıkardığın tüm insanları.rahatlarsın belki o zaman.anlaşılmamak için zorlamazsın.tüller çekmezsin araya.
her odaya bir kapı yaparız.kendin çıkmazsın.her şeyi büyük bir tablodan gördüğünde,belirsizlikte kaybolur.yolculukları sevmeyelim,yalan olur.