(Keşke diye başlamak çok klişeymiş ama içten keşke dediğimden öyle düşünmezsiniz siz.Belki düşünmemiştiniz,şimdi ben düşündürdüm.)
Keşke hiçbir şeyin farkında olmasaydık değil mi sayın okur?
Çevremizde ,bir adım uzağımızda olan tüm bu eşitsizliği görmeseydik.Görüp bir şey yapamamanın yada yapmamanın huzursuzluğuna sahip olmasaydık.
Bir takım adamların, sadece bir kere sahip olduğum hayatım üstüne söz söyleme yetkileri olmasaydı keşke , yada en güzeli keşke ben bu adamların ettiği her kelimeye, ağzımın suyunu akıta akıta, 'adam çok haklı ya...' diyebilseydim de,cinsiyetimin sürekli yasaklarla yola sokulması gereken bir şey olduğuna inansaydım .İkinci söylediğim daha güzel.O zaman gemim yürürdü hem.Sırf güçlü olduğum için,fazla olduğum için benden olmayanı dışlardım.Kolayca.Kendimi haklı görerek,hemde herkesin beni haklı gördüğünü bilerek.
Gerçekten özgür müyüz? bizim özgürlüğümüzün bittiği yer sizinkinin başladığı sınır mı? O zaman yediğimiz hakaretler ve koyulan yasaklar hangi sınırda ölçemiyorum.Ölçen yamacıma gelsin,biraz konuşuruz.
Bir sürü haber akıyor ordan burdan,bir sürü şey görüyoruz.İnanın çok dönen o haberlerin ne olduğuna oturup bakmıyorum bile.Artık bakmıyorum.Umursamazlık bıkmışlık ve en çok da sanırım hak ettiğimiz buydu diye düşünüyorum.
Bu yazıyı koyup koymamayı düşünmek bile saçmalığın ta kendisi aslında.
Geçen zaman içinde değer verdiğiniz o şeylerden soğudum.Bazı manevi şeyler öyle güzel kullanıldı öyle güzel sizi bir araya getirdi ki, bir araya gelişinizi, uçlarda ve ikiye bölünmüş insanlar olarak kutladık.
Her neyse;
Tüm bunların yanında sadece sizden olmayanlara geldiğini sandığınız o baskı gelip sizi de vurduğunda; büyük bir hızla ayrışmanızı ve düşman olmanızı,'birbirlerinden bulsunlar' sözleriyle taçlandırdım,iyi yapmış mıyım?
6 Şubat 2014 Perşembe
25 Aralık 2013 Çarşamba
yılbaşı dileği olmadan blog olur mu ?
Iyi geceler
Size telefonumdan sesleniyorum.bilgisayarimi açmaya üşendim.uzun zamandır da yazmamışım.
Çoğu zaman ailemde uzakta okuduğuma seviniyorum.Aslinda üzülüyorum.Denizliye gidince gelmek istemiyorum hiç fakat sadece kisiligimdeki değişim için seviniyorum.
Bekle biraz anlatacağım.
Önceden sıkıntılı bir insandim sanırım. Gerçekten.Denizliden ,evden ,televizyondan, turuncu koltugumuzdan, bilgisayardan,masadan, misafirlerden zevk alamadan yaşamıştim bir sure.Ben gizli depresyonda miydim? Mutsuz muydum ? Hayir. Tabi ki mutluydum ama farkinda değildim.Annemin kuruttugu biber dolması, babamin yemekte yaptığı şakalar falan günlük hayat içinde benim sınavlarımin yoğunluğunda akıp gitti.Babam ve annem arasindaki benzetme farki içinde üzgünüm ama karnim aç, az idare edin.simdi durup durup bazi şeylere vicdan yapıyorum. Annemin alip alip durduğu mobilya dergilerine beraber az baktik gibi, , rumisle sanki daha az film izlemiş babamla sanki daha az konusmusuz gibi.. gibi gibiler uzaktayken çok çoğalıyor gençler. Bunlara huzunlensemde, ki eğer sizde böyle hissediyorsaniz bazen ,bunlar iyi seyler.
Iki günlük tatilde ne kadar vakit geçirsek o kadar iyi gözüyle evde kalmak ona göre dinlemek ona göre konuşmak ona göre davranmak lazım.
Yılbaşı partileri danslar müzikler falan güzel,evet ama ben şimdiden evdeki yılbaşı için mutlu oluyorum
burda.Neler yapsak falan diye düşünüyorum. Kestane pisiririz, mısır patlatiriz,portakallar mandalinalar...anam babam kardeşim eşim dostum yoldasim derken huzurla dolariz.Ya ben su an fazla mi mutluyum bilmiyorum da rutin şeyler fena halde güzel değil mi ?
Hepinize simdiden iyi bir yıl olsun sevgili okurlar.
Size telefonumdan sesleniyorum.bilgisayarimi açmaya üşendim.uzun zamandır da yazmamışım.
Çoğu zaman ailemde uzakta okuduğuma seviniyorum.Aslinda üzülüyorum.Denizliye gidince gelmek istemiyorum hiç fakat sadece kisiligimdeki değişim için seviniyorum.
Bekle biraz anlatacağım.
Önceden sıkıntılı bir insandim sanırım. Gerçekten.Denizliden ,evden ,televizyondan, turuncu koltugumuzdan, bilgisayardan,masadan, misafirlerden zevk alamadan yaşamıştim bir sure.Ben gizli depresyonda miydim? Mutsuz muydum ? Hayir. Tabi ki mutluydum ama farkinda değildim.Annemin kuruttugu biber dolması, babamin yemekte yaptığı şakalar falan günlük hayat içinde benim sınavlarımin yoğunluğunda akıp gitti.Babam ve annem arasindaki benzetme farki içinde üzgünüm ama karnim aç, az idare edin.simdi durup durup bazi şeylere vicdan yapıyorum. Annemin alip alip durduğu mobilya dergilerine beraber az baktik gibi, , rumisle sanki daha az film izlemiş babamla sanki daha az konusmusuz gibi.. gibi gibiler uzaktayken çok çoğalıyor gençler. Bunlara huzunlensemde, ki eğer sizde böyle hissediyorsaniz bazen ,bunlar iyi seyler.
Iki günlük tatilde ne kadar vakit geçirsek o kadar iyi gözüyle evde kalmak ona göre dinlemek ona göre konuşmak ona göre davranmak lazım.
Yılbaşı partileri danslar müzikler falan güzel,evet ama ben şimdiden evdeki yılbaşı için mutlu oluyorum
burda.Neler yapsak falan diye düşünüyorum. Kestane pisiririz, mısır patlatiriz,portakallar mandalinalar...anam babam kardeşim eşim dostum yoldasim derken huzurla dolariz.Ya ben su an fazla mi mutluyum bilmiyorum da rutin şeyler fena halde güzel değil mi ?
Hepinize simdiden iyi bir yıl olsun sevgili okurlar.
5 Kasım 2013 Salı
yeterrrrrrrr!!!!
Yazıya başlayamadım.başlayamadığımdan,bundan bahsederek başlıyorum ki giriş yapabiliyorum.Uyanık değilim okur,sen beni bilirsin.
Baskı kadar bana eziyet olan şeyi zor bulurum sanırım.
Üstümdeki beni izleyen o her neyse çekip gitsin , bana hiç bulaşmasın diyorum.(Ben hiç baskı yapmıyor muyum okurum?bilmiyorum belki.)
Hareketlerinin ve hislerinin yönetildiğini düşünmek,hissetmediğin şeyleri yapmaya başlamanın sonucu sanırım ; kendimle kalamıyorum.
Ruhum iki katmanmış arasına başkası girmiş gibi.İtmek istiyorum onu.İstediğimi yaparım demek istiyorum,istiyorum ve susuyorum.Baskı ve isteklerim arasındaki ben'i çekip almak istiyorum.Tam o anda
ellerimi bacaklarımı açıp iki yana, esniyorum.Yeni bir yer oluşturuyorum kendime.Yayılıyorum,yuvarlanıyorum.İstediğim ne varsa düşündüğüm ne varsa alıp yazıyorum her şeyi tam buraya.
Düşünmüyorum sen ne anlarsın ben sana ne anlatırım.Sen ne hissedersin ben bilmiyorum.Kendime - seven,sevilen öğrenci abla çocuk kadın demeden düşünmeden,misyon yüklemeden hiç,dinleyen var mı umursamadan ,kıracak mıyım diye düşünmeden,kırılır mıyım diye kendimden sakınmadan- her şeyi anlatıyorum.
Etrafımda dolanan beni engelleyen şeffaf gücü burda yıkıp atıyorum.Her yıktığım şeyde,kurtulduğum her sorunda,kurtulamadığım,düşündüğüm tüm o şeylerden sonra burdayım.
Laflar ,sözler, yasaklar,yargılamalar olmadan ne düşündü diye gözüne bakmadan birine bir şey anlatıyorum.
Bu yüzden çokca rahat baskısız alanı olmalı insanın.Herkesin seni rahat bıraktığı ve seninle konuşmadığı bir alanın olmalı.
Belki birileri bundan dolayı; müzik yapıyordur,resim çiziyordur,bol bol yazıyordur kim bilir?
iyi geceler.tatlı rüyalar
Bazen içinde bulunduğum her neyse,baskı oluşturduğundan,çıkıp gitmek istiyorum onun içinden.Ortada kalsın,bende yeni bir şey bulayım istiyorum.Yeter be yeter diye bağıra bağıra devam da ediyorum aynı zamanda.
Çok bunaldığımda yapacağım şeyi hala bulamadım.Şu an düşündüm sanırım yazı yazıyorum.
Baskı kadar bana eziyet olan şeyi zor bulurum sanırım.
Üstümdeki beni izleyen o her neyse çekip gitsin , bana hiç bulaşmasın diyorum.(Ben hiç baskı yapmıyor muyum okurum?bilmiyorum belki.)
Hareketlerinin ve hislerinin yönetildiğini düşünmek,hissetmediğin şeyleri yapmaya başlamanın sonucu sanırım ; kendimle kalamıyorum.
Ruhum iki katmanmış arasına başkası girmiş gibi.İtmek istiyorum onu.İstediğimi yaparım demek istiyorum,istiyorum ve susuyorum.Baskı ve isteklerim arasındaki ben'i çekip almak istiyorum.Tam o anda
ellerimi bacaklarımı açıp iki yana, esniyorum.Yeni bir yer oluşturuyorum kendime.Yayılıyorum,yuvarlanıyorum.İstediğim ne varsa düşündüğüm ne varsa alıp yazıyorum her şeyi tam buraya.
Düşünmüyorum sen ne anlarsın ben sana ne anlatırım.Sen ne hissedersin ben bilmiyorum.Kendime - seven,sevilen öğrenci abla çocuk kadın demeden düşünmeden,misyon yüklemeden hiç,dinleyen var mı umursamadan ,kıracak mıyım diye düşünmeden,kırılır mıyım diye kendimden sakınmadan- her şeyi anlatıyorum.
Etrafımda dolanan beni engelleyen şeffaf gücü burda yıkıp atıyorum.Her yıktığım şeyde,kurtulduğum her sorunda,kurtulamadığım,düşündüğüm tüm o şeylerden sonra burdayım.
Laflar ,sözler, yasaklar,yargılamalar olmadan ne düşündü diye gözüne bakmadan birine bir şey anlatıyorum.
Bu yüzden çokca rahat baskısız alanı olmalı insanın.Herkesin seni rahat bıraktığı ve seninle konuşmadığı bir alanın olmalı.
Belki birileri bundan dolayı; müzik yapıyordur,resim çiziyordur,bol bol yazıyordur kim bilir?
iyi geceler.tatlı rüyalar
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)